Plts Naam speler Totaal + + + 1 Wilfred Mooij 63,74 + + + 2 Edwin Ludwig 61,85 + + + 3 Raymond Deenstra 52,99 + + + 4 Hans van der Putten 45,10 + + + 5 Peter van Essen 41,45 + + + 6 Nick van Rossum 40,26 + + + 7 Pieter Sandberg 40,24 + + + 8 Benno Honsdrecht 40,00 + + + 9 Cees Thomas 36,83 + + + 10 Bart Hulsman 35,45 + + +

 

CK DÜSSELDORF 2026

Groepsfoto_Düsseldorf_klein.jpeg

Je bent geruime tijd bezig geweest met de organisatie. Je hebt hotels moeten veranderen, restaurantreserveringen moeten aanpassen en golfbanen moeten uitzoeken. Je hebt allerlei vragen moeten beantwoorden. Je bent voortdurend alert of alles goed verloopt. Is iedereen tevreden met de banen? Is het eten van de verwachte kwaliteit? Zit iedereen in de bus? Daarnaast probeer je ook nog lekker te golfen. De wereldtop heeft tegenwoordig een team van fysieke en psychologische begeleiding bij zich om maximaal ontspannen aan de start te verschijnen. Bart, Bas en Raymond hebben een team van steeds ouder wordende mannen om zich heen. Maximaal ontspannen is daar niet één van de gevolgen van.

Daarom gaan we allereerst naar dag drie, Kosaido. Deze mooie - sommigen hebben het over 'bijzondere' - baan uit 1989 is ontworpen door de licht-sadistische Japanner Hirochika Tomizawa. Hiro - voor vrienden - heeft daarbij bewust voor enkele verassingen gezorgd. Net als de dag ervoor, liggen de greens er fantastisch bij, zijn moeilijk te lezen en nergens ook maar enigszins vlak. Al met al is het een baan die je moet 'leren' spelen. We rijden allemaal in een buggy, op Nick (van Rossum) na. Zijn tas bevat een clubje minder en is niet zo zwaar meer. De rest van ons heeft zijn set nog compleet.

De hoogteverschillen zorgen voor spectaculaire uitzichten, visueel is het een erg fraaie baan. We kijken met een grote groep naar de start van de eerste flight, met ondermeer Peter (van Essen). Hij had zichzelf twee doelen gesteld: clubkampioen worden en de longest op dag drie winnen. Het is vrij duidelijk dat het eerste doel niet gehaald zal worden en hij weet zijn afslag op vergelijkbare afstand van zijn tweede doel te houden: 20 meter hoog, 15 meter ver. Peter (van den Dungen), startend in de voorlaatste flight, doet het beter en wint daarmee de Michael Gosler Trofee 2026.

Iedereen zal een verhaal hebben over deze dag. Over drie en vier putts. Over fantastische slagen die onverwachts hoog boven je voeten bleken te liggen. Over die ene hole die wel goed ging. Uiteindelijk liggen de scores grotendeels tussen de 20 en 30 punten. Slechts drie spelers weten zich aan de malaise te onttrekken en spelen hun handicap. En hoe mooi is het dan dat mede-organisator Bas dat het beste doet. Met 36 stableford-punten en een betere laatste negen dan de nummer twee wint Bas de Mike Reddering Trofee 2026!

Terug naar dag één. Bij de bus aangekomen blijkt onze chauffeur van vorig jaar - Hans - ons weer te gaan rijden. We weten dat Hans goed door smalle doorgangen kan manoeuvreren, hetgeen op weg naar Kosaido geen overbodige luxe zal blijken te zijn. De reis verloopt vlot, we komen ruim op rijd aan op Duvenhof. De baan is prachtig, hoewel de fairways wel te lijden hebben gehad door de vele regen de laatste tijd. We hadden er eigenlijk moeten spelen met een 'plaatsen' regel. Of 'terugplaatsen'? Of toch beter van niet? Het is wat het is, en waarschijnlijk heeft iedereen ongeveer evenveel modder aan zijn bal gehad. De greens zijn niet te snel en liggen er prima bij. Nick (van Rossum) komt binnen met 37 punten en een club minder. Hij gaat hiermee aan de leiding, op de voet gevolgd door Wouter met 36, Willem met 35 en Alphons, Edwin en Peter (van den Dungen) met 34 punten. 's Avonds eten we in Altstadt Restaurant, klassiek en voor wie van zout houdt. Als altijd is de sfeer uitbundig.

Vrijdag blijkt de Düsseldorfer Golf Club een openbaring. Wat is dat een fantastische baan! Mocht je niet mee zijn geweest dit jaar en daar in de buurt zijn, ga dan absoluut even kijken. Iedereen geniet en iedereen had moeite met putten. Downhill was alleen naar je bal kijken al genoeg om vier meter voorbij de hole te rollen. Maar wat een genot om hier te spelen! Net als donderdag loopt chauffeur Hans gezellig met diverse flights mee of zit lekker op een bankje naar een par drie te kijken. Wilfred probeert door zijn voorraad onverkoopbare souvenirs heen te geraken en maakt ons wijs dat een speeltje voor vier jaar oude meisjes eigenlijk een golfhanddoek is. We hebben er later wel veel plezier mee. Die dag speelt Camiel beter dan de rest (34), achter hem completeren Adri, Cees (32), Mark en wederom Wouter (31) de top vijf. Wouter gaat hiermee aan de leiding, met drie punten voorsprong op Alphons, vier op Camiel en Cees en vijf op Edwin en Peter (van den Dungen). We mochten overigens 'terugplaatsen', hoewel dat eigenlijk een belediging was voor het baanonderhoud. Eten die avond is vrijgegeven, in de 'Battle of the Roomies' groep hebben we die avond niet gesproken over 'plaatsen, terugplaatsen of niet'.

In de geschiedenis van de YGGC hebben de Clubkampioenschappen en de Memorial een speciale plek. Eigenlijk vormen die het hart van de club. Wie herinnert zich niet de Memorials waar Guido en Jack ons hebben toegesproken? Het is een grote eer dit te doen en ik (Mark) doe dit wederom samen met Guido. De Memorial gaat over meer dan leden die ons zijn ontvallen, we denken ook aan spelers die met een bedreigende ziekte kampen of die voor hun vrouw moeten zorgen. De YGGC is een fantastische reis zonder bestemming, met voorspoed en tegenslag. We denken aan de reis die in 1998 is ingezet en die in gedachten tot in het oneindige zal duren. De reis die we samen maken. Guido leest een prachtig gedicht voor uit de serie Dark Winds: Walking in Beauty.

Over de baan hoeven we het niet meer te hebben, en we weten al dat Bas die dag goed scoort. Maar wat doen Wouter, Alphons, Camiel en Cees in de laatste flight? Gaat Cees weer tweede worden? De spanning is groot, en uiteindelijk komen ze allemaal in de groep met 20 tot 30 punten terecht, terwijl in de flight ervoor* Edwin en Peter (van den Dungen) het een stuk beter doen. Net als iedereen mocht Edwin daarbij niet 'plaatsen of terugplaatsen'. Peter komt binnen met 35 punten, Edwin net als Bas met 36. Edwin wint daarmee de YGGC Clubkampioenschappen 2026! Edwin is nu net als Brian (Schutz) drievoudig clubkampioen. Hans (de Wit) en Nick (den Ouden) is dat tot nu toe viermaal gelukt.

* Ik negeer voor het gemak even de twee dames die eigenlijk voor ze liepen. Deze hadden ze doorgelaten om vervolgens een bal tussen ze in te slaan. Zoals gezegd, de spanning was groot.

Screenshot_2026-09-21_at_14.22.05.png

Today I will walk out, today everything unnecessary will leave me,

I will be as I was before, I will have a cool breeze over my body.

I will have a light body, I will be happy forever,

nothing will hinder me.

I walk with beauty before me. I walk with beauty behind me.

I walk with beauty below me. I walk with beauty above me.

I walk with beauty around me. My words will be beautiful.

In beauty all day long may I walk.

Through the returning seasons, may I walk.

On the trail marked with pollen may I walk.

With dew about my feet, may I walk.

With beauty before me may I walk.

With beauty behind me may I walk.

With beauty below me may I walk.

With beauty above me may I walk.

With beauty all around me may I walk.

In old age wandering on a trail of beauty, lively, may I walk.

In old age wandering on a trail of beauty, living again, may I walk.

My words will be beautiful.

 

Stand 3