Door nieuw gevonden innerlijke rust kan Peter van Essen toeslaan op Texel. Peter wint hiermee zijn tiende POTY lijstje. Willem Vos wordt met evenveel punten tweede en slaat het dichtstbij. Edwin Ludwig slaat ditmaal het verst. Lees hieronder het verslag!
De perfecte voorbereiding, traditie, data en de Grote Leider
Na een goede nachtrust en langzaam wakker wordend besluit ik meteen maar het verslag te schrijven van onze wedstrijd op de werkelijk schitterende baan van de Texelse.
In de loop van afgelopen week groeide de deelnemerslijst gestaag tot volgens mij een record aantal deelnemers voor de Texelse. Bijna iedereen die met de YGGC ooit op de Texelse heeft gespeeld doet elk jaar weer graag mee en is binnen de YGGC uitgegroeid tot een echte traditional! Dus volgend jaar op naar de 20+ deelnemers, want thuisblijvers, het is het echt waard om het eens te proberen en te ervaren!
Mijn voorbereiding begon zaterdagmiddag perfect. Mijn oudste zoon Dino had twee kaartjes voor Karin en mij en zijn schoonouders voor Chefs in het Bos, 10 sterrenkoks die hun beste gerechten voor een schappelijke prijs (schappelijk in de zin, geen “sterrenprijs”) aanboden onder het genot van lekkere muziek, een hele leuke sfeer en fantastisch weer in het Amsterdamse Bos. Wat kan een mens zich nog meer mensen in voorbereiding op de Texelse?
Heel leuk was dat ik parretje Ruff tegenkwam in het Amsterdamse Bos, herstellende van zijn “angry golfsyndroom” was hem door zijn behandelend therapeut aangeraden ook dit evenement te bezoeken met zijn lieftallige Fay en wat vrienden. Ik kan u mededelen Parretje Ruff is hard op weg om beter, rustiger en meer gefocust terug te komen dan hij ooit is geweest. Hij zag er uitgerust uit, fantastisch gekleed, zoals we van hem gewend zijn, dit keer is rustige kleuren ( anders dan we van hem zijn gewend) en scherp als nooit te voren. Terloops meldde hij dat hij samen met Bart de Roomies cup had gewonnen van onze Waldorf en Stadler, een reuze prestatie in mijn ogen, want beide mannen zijn in topvorm! Kortom, we kunnen volgend jaar weer veel verwachten van deze YGGC iconen (zie verslag Guido Haarlemmermeerse)
Afijn, dit stukje dreigt weer te lang te duren dus terug naar de feiten.
Zondagochtend vroeg stonden Cees en Karin al voor onze deur, want de heren gingen golfen en de dames fietsen op Texel. Na een zeer voortvarende rit konden wij om 10.00 uur de boot nemen naar Texel. Kaatje & Kaatje afgezet bij de fietsenverhuur, meldden wij ons al om 10.30 uur op de Texelse, ruim voor we moesten afslaan om 13.00 uur. Om 12.40 realiseerde ik mij dat het zeer gezellig was op het terras en dat Benno en ik al heel lang onze whoop ervaringen ( polsbandje dat alle data registreert van je lichaam en ik na een tip van Benno heb aangeschaft) aan het uitwisselen waren, maar het toch wel zaak werd om enige ballen in te slaan. Vervolgens snel nog een heerlijk broodje makreel en ossenworst besteld om mij daarna te melden bij de afslagplaats waar Cees en Bas al stonden te wachten.
De eerste negen holes verliepen voor mijn flightgenoten Bas, Cees als ik goed, met Cees als troste en zeer stabiel lopende koploper na de eerste negen met 21 punten, op gepaste afstand gevolgd door Peter met 18 en Bas met 17 stablefordpunten.
Lopend naar hole 10 opperde Bas dat het leuk zou zijn een kleine weddenschap af te sluiten en te kijken wie op de 2e negen de meeste stablefordpunten zou halen. Ik weet niet of het door deze weddenschap kwam of door iets anders, maar bij Bas & Cees werkte deze weddenschap wat verwarrend en bij mij werd het nog meer focus en ging ik met de hole beter spelen.
Bas, een stijlvolle speler met mooi swing, speelde de ballen daar waar hij ze niet wilde hebben en Cees was het opeens volledig kwijt en haalde op de tweede negen niet meer zijn uitstekende
vorm van de eerste negen. Golf blijft wat dat betreft een sport waar het verval soms onverklaarbaar groot kan zijn.
Eenmaal aangekomen op hole 18, na een wonderlijk verlopen hole 17 waar ik een zeer mooie bogey haalde, waarvan ik na de eerste afslag alleen maar van had kunnen dromen, besefte ik dat bij een goede afsluiting ik weleens sinds zeer lange tijd weer een lijstje zou kunnen winnen? Ook mijn flightgenoten wezen mij vilein op dit feit en dat voerde de druk toch een beetje op!
Hole 18 is een grotendeels blinde afslag hole, alhoewel ik al redelijk vaak op Texel heb gespeeld, kon ik mij niet meer goed voor de geest halen wat er achter die enorme (hoge) bunker lag? Eerste drive ging keurig over de bunker heen, maar was wellicht iets te veel naar rechts? Voor de zekerheid provisionele bal geslagen die ook keurig over de hoge bunker ging, maar een rechtere koers had dan de eerste bal. Gelukkig eerste bal gevonden en met een zesje keurig op 100 meter van vlag gespeeld. Bas, die inmiddels vier ballen kwijt was, voegde zich bij mij en adviseerde als goede roomie, wel de juiste stok te nemen. Wat volgde was in mijn ogen een perfecte bal, maar volgens Bas had de adrenaline teveel grip op mij gekregen en had ik de bal over de green geslagen? Eenmaal aangekomen op de green lag de bal pin-high op 3 meter. Met een birdie zou ik goede zaken doen en wellicht het begeerde lijstje kunnen winnen, al weet je dat nooit bij dit illustere gezelschap? Gelukkig maakte ik inderdaad de birdie en sloot een hele goede tweede negen af met 22 punten!
Op het gezellige terras waar de bediening uitstekend was druppelde alle YGGC’ers een voor een binnen met mooie scores van onder andere Edwin en Hans met 38 pnt. De laatste flight met daarin onder andere Elbert ( 39 pnt) en Willem kwamen met no betere scores binnen, waar vooral Willem een pluim verdiend, want deze op en top sportman presteerde het om met hielspoor tevens 40 punten te halen maar door een streep op de laatste hole verspeelde hij zijn verdiende overwinning, waardoor mijn 10e lustrum lijstje een feit werd.
Ik moet dit verslag toch eindigen met een woord van dank aan de Grote Leider (GD). Voor mij geen Adam Porzak of Michael Leonard, maar zoals de grote leider al in zijn vorige verslag vermeldde, gewoon een truffelwandeling onder de bezielende leiding van de grote leider en zijn twee charmante assistentes. Grote Leider het besef is bij mij geland en de inzichten zijn verhelderend en rustgevend en hebben een enorme boost gegeven aan mijn spel. Ik kan het iedere YGGC’er aanraden! Mannen ik heb een fantastisch weekend achter de rug, met als kers op de taart dit mooie lijstje, dank voor de gezelligheid en tot snel op Broekpolder!
Groet Peter



