Plts Naam speler Totaal + + + 1 Wilfred Mooij 63,74 + + + 2 Edwin Ludwig 61,85 + + + 3 Raymond Deenstra 52,99 + + + 4 Hans van der Putten 45,10 + + + 5 Peter van Essen 41,45 + + + 6 Nick van Rossum 40,26 + + + 7 Pieter Sandberg 40,24 + + + 8 Benno Honsdrecht 40,00 + + + 9 Cees Thomas 36,83 + + + 10 Bart Hulsman 35,45 + + +
 
 De eerste overwinning was de Texelse op 21 juli 2024 (Benno Honsdrecht 2e), de vierde de Haarlemmermeersche op 17 juli 2025 (Benno 2e): Guido Dukker blijft in grootse vorm. Met zijn 8e POTY overwinning staat hij nu ook in de top 10 aller tijden. Peter van Essen slaat ver, Peter van den Dungen dichtbij en heeft daarmee in korte tijd zowel het longest als het nearest speldje te pakken. In de POTY doet Guido eveneens goede zaken. Grote concurrent Wilfred Mooij laat opnieuw steken vallen, na eerder deze week al verslagen te zijn door Guido in de matchplay. Lees onder de foto Guido's verslag!
 
20250717 194416
 

Winst op de Haarlemmermeersche: 4 keer in 1 jaar!

Ik heb jullie al uitgebreid meegenomen op mijn golfreis met Mark, en in zijn kielzog Adam Porzak (online golfinstructie) en Michael Leonard (Wicked Smart Golf - shooting lower scores without changing your swing). Dat leverde de volgende overwinningen op: Texel (21 juli 2024), Anderstein (29 augustus 2024), de Haenen (17 april 2025) en dus nu de Haarlemmermeersche (17 juli 2025).

Inmiddels heb ik het woord duikboot tientallen keren gehoord, gevalletje projectie naar mijn mening. En je bent dan even vergeten waar ik vandaag kom. Ik heb in 2023 mijn matchplay tegen Jan-Willem Beuker opgegeven na 12 (!) holes omdat ik repeterend vanaf de tee twee ballen wegsloeg, 1 links, 1 rechts. En niet 1 keer: hole na hole, wedstrijd na wedstrijd. Radeloos was ik. Sommige mensen zijn na mindere problemen gestopt of zelfs al gestopt vóórdat ze zo’n slechte matchplay gingen spelen.

Maar goed, ik dacht, laat ik het eens serieus onderzoeken en in perspectief zetten: hebben ze een punt? Sinds het allereerste begin spelen we in YGGC-verband stableford wedstrijden. In de eerste jaren nog met ¾ verrekening, later met volledige verrekening. Dat betekent dat niet altijd de beste golfer wint, maar degene die relatief ten opzichte van zijn handicap het beste presteert. Dus handicap speelt wel degelijk een rol. Een historisch overzicht van winnaars van YGGC-wedstrijden:

Screenshot_2025-07-18_at_15.59.54.png

Conclusie op basis van deze statistiek: onze grootste “duikboten” zijn Nick van Rossum (rip) en Rein Akkerman. Rein won zelfs maar liefst 4 keer in één seizoen (2009)! Ik kom met stip de top 10 binnen, maar volgens dit overzicht hebben de critici geen poot om op te staan.

Laten we ook vanuit een ander perspectief de zaak eens bekijken, the Player of the Year, waarbij we niet de winnaars maar de prestaties over een heel jaar bekijken. Je kan immers steeds een top 5 scoren zonder te winnen, hetgeen ook een indicatie van een “duikboot” kan zijn:

Screenshot_2025-07-18_at_16.00.17.png

Hier komt mijn naam niet één keer voor. Wederom Nick van Rossum (rip) – 4 poty’s en nu komt dus ook Michel de Jongh – 3 poty’s naar boven en in mindere mate Raymond Deenstra, Hans de Wit, Ernst Seunke en Erik Smith – 2 poty’s. Ook dit overzicht geeft mij geen enkele reden tot zorg.

Het laatste perspectief, ik laat de Order of Merit even buiten beschouwing want daar is de puntentelling zo vaak van veranderd dat niemand het nog begrijpt, de definitie van een duikboot: speel ik structureel beter dan mijn handicap? Het antwoord daarop is ja, keer op keer, en ik ben er blij mee. Golf is niks aan als je niet af en toe een schitterende bal slaat, je even 1 moment mag denken dat je het spelletje beheerst en vervolgens keihard geconfronteerd wordt met de werkelijkheid. Vanuit deze laatste hoek bekeken lijkt het dus wel degelijk alsof ik een duikboot ben. Het slechte nieuws voor jullie: ik heb nog wat dramatische kaarten weg te werken voordat het gestabiliseerd is. Het goede nieuws: ik ben inmiddels gedaald van 25 naar 20. Dus ik ben onderweg.

Maar goed, genoeg over de bijbehorende afgunst en oordelen als je een paar keer wint, het rondje was lekker traag en gezellig. Een ware voorzittersflight. Jack deed zijn ding en maakte zijn rondje vol (hear hear), Mark was vriendelijk, berekend en relaxed, Peter was het spoor nog een beetje bijster na een magische truffelwandeling met ondergetekende (dat is ook de bedoeling ervan, maar dat besef moet nog bij hem landen). De Haarlemmermeersche is niet echt mijn baan, vooral van hole 18 begrijp ik weinig van die bomenrij in de weg van midden fairway waarbij alleen de weg naar de linkerbunker openligt. Maar het was supergezellig op het terras, slechts een bloedneus, hond, of ziekte stond in de weg van een gezellige borrel en diner. Trouwens: de beste golfer gisteren was Benno met 85 slagen, ik had er 93. Bescheidenheid siert de mens. Ik moet nog even door.

Ik heb trouwens naast magische truffels, Adam Porzak en Michael Leonard iets nieuws. Mocht ik ooit nog een keer winnen dan zal ik daarover meer vertellen. Ik deel graag mijn formule, sharing is caring. Ik ben inmiddels ook beschikbaar voor 1-1 mental coaching, mocht je vastzitten of zelfs overwegen om te stoppen.

Liefs, ik hou van jullie allemaal,
Guido

Screenshot 2025 07 18 at 09.04.48