Plts Naam speler Totaal + + + 1 Nick van Rossum 61,86 + + + 2 Raymond Deenstra 54,85 + + + 3 Edwin Ludwig 51,31 + + + 4 Hans de Wit 39,74 + + + 5 Hans de Wijs 38,77 + + + 6 Peter van Essen 35,53 + + + 7 Wilfred Mooij 34,28 + + + 8 Michel de Jongh 31,18 + + + 9 Hans van der Putten 30,34 + + + 10 Rein Akkerman 30,20 + + +

BLIJE PIETER WINT CK 2012!

Winnaar-2021.png

YGGC-jasje.png

WAT EEN FEEST!

Wat een feest. Drie dagen Twente. Een zeer goed gelegen hotel met degelijk ontbijt en prachtig uitzicht over de stad. Een stad, Enschede, met een gezellig plein bij de kerk in het oude centrum. Vol met terrasjes, vol met mensen. En voldoende bier, Gin Tonic en Aperol Spritz. Twee keer voortreffelijk eten. Een keer wat minder maar wel steeds in ruimten alleen voor ons. Hadden wij last van niemand en belangrijker nog, niemand van ons. Drie schitterende golfbanen en overal aardige, relaxte, vriendelijke en soms geestige Twentenaren. Alles kon, niets was een probleem. Blij dat die Amsterdammers er waren. En dan nog wel met een bus komen voorrijden. Gekkigheid vonden ze het. Maar wel heel gezellig.

Maar het grootste feest was natuurlijk mijn overwinning. Niet verwacht en dat is waarschijnlijk het geheim. Vroeger dichtte ik mijzelf wel eens kansen toe. Nooit gelukt. Nu dacht ik vooraf niet dat ik zou kunnen winnen. Zo veel steady spelers in de groep. Nicky van Rossum, Raymond Deenstra, Hans de Wit, Peter van Essen en Edwin Ludwig om er maar een paar te noemen. En dan nog de in bloedvorm verkerende Adri Reusink, Bart Hulsman en Wilfred Mooij.

Kansloos dus en dat maakt spelen lekker ontspannend. Ook na dag 1 en 2 nog steeds niet het gevoel te kunnen winnen. Met Edwin Ludwig op drie punten en Wilfred Mooij op 5 punten achterstand was het heel onzeker. Een rondje van 26 is zo gelopen en dan grijpen die hyena’s je bij de kladden.

Met name Edwin, met mij, Mark Hünneman en Cees Thomas in de laatste flight ging vol in de aanval en begon met 3 parren. Gelukkig kon ik met 3 bogey’s bijblijven. Hole 4 sloeg ik mijn bal in het water en Edwin volgde mijn slechte voorbeeld. Dat was een cruciaal moment. Ik herpakte mij en liep 18 punten op de eerste 9. Edwin viel terug. Zo doorgaan en er was geen vuiltje aan de lucht. 

Hole 10 ging nog goed, 2 punten maar toen kwam er de klad in. Achter ons speelde vanaf hole 10 een grote groep studenten. Drukten een beetje en waren op hole 10 niet echt stil toen wij op de tee stonden. Dat gaf onrust in de flight. De flight viel een beetje uit elkaar. Her en der liepen wij onze eigen ballen te zoeken en het leek alsof de aandacht voor elkaar wat verslapte. Een daarmee ook mij spel. Ik kon er niets meer van. Helemaal weg. Op de volgende 4 holes haalde ik 3 punten in totaal. Daar ging mijn jasje. Daar ging mijn clubkampioenschap. 

Edwin kroop weer dichterbij en het leek er op dat Wilfred goed speelde. Zou de spanning het dan toch hebben overgenomen? Kon ik dan toch de druk niet aan? Daar leek het wel op en gezelliger werd ik er ook al niet van. Sorry Cees.

Gelukkig hervond ik de nodige combinatie van concentratie en ontspanning en brachten hole 15, 16 en 17 met een par en twee bogey’s 8 punten samen. Dat gaf de lucht die ik nodig had. Op hole 18 bracht Nicky het verlossende bericht dat grootste uitdager Wilfred op de laatste hole geen punten het weten te scoren en ik was clubkampioen. Dat die hole verder als nachtkaars uitging en ook voor mij een dikke streep opleverde was niet van belang. De wederopstanding op hole 15 t/m 17 had mij gered.

Ik mag mijn naam op het jasje laten borduren. En meteen het jasje laten stomen. Er staan veel kanjers op dat jasje maar om straks als bovenste in het linkerrijtje, vanaf 2014: Hans van der Putten, Nick de Ouden (in totaal 4 maal), Hans de Wit (in totaal ook 4 maal) en Brian Schutz (in totaal 3 maal) te mogen staan stemt mij trots en schept verplichtingen. Tot volgend jaar in Graz.

Een blije Pieter Sandberg

Pieter-gek.png

Blije Pieter Sandberg is onze clubkampioen 2021.Tijdens de door hemzelf, Bart Hulsman en Hans van der Putten georganiseerde YGGC Clubkampioenschappen in Enschede leverde hij een zeer constante reeks af van 32, 37 en 31 stableford-punten. Pieter, die wel in een buggie reed, werd hiermee een mooie en terechte winnaar. Wilfred Mooij werd tweede op 2 punten achterstand en Edwin Ludwig derde weer twee punten daarachter.

De dagwinnaar op de Koepel werd Willem Vos, terwijl op de Twentsche Mark Hünneman de beste score inleverde. De belangrijke zege op de slotdag ging naar Joris Brüggen die hiermee de Mike Reddering trofee pakte. De eer om met de Michael Gosler Longest Drive naar huis te gaan werd gegrepen door Bas ten Holter, als per traditie door op hole 1 van de slotdag heel ver te slaan. Guido zorgde met zijn memorial speech weer voor een van de meest bijzondere momenten van de clubkampioenschappen. De speeches laat op de avond waren echter wat slaapverwekkend.

Memorial.png

Bartjes.png

Groepie.png

De-wijs1.png

De-wijs2.png

De-Deen.png

Slaap.png

Stand_dag_3.png