Plts Naam speler Totaal + + + 1 Raymond Deenstra 53,77 + + + 2 Nick van Rossum 53,03 + + + 3 Edwin Ludwig 39,00 + + + 4 Peter van Essen 33,23 + + + 5 Nick den Ouden 31,21 + + + 6 Hans de Wijs 30,92 + + + 7 Cees Thomas 30,47 + + + 8 Sebo Woldringh 30,27 + + + 9 Michel de Jongh 28,37 + + + 10 Hans van der Putten 27,30 + + +

DE WIJS ZO KOEL ALS IJS!

Hun-winnaars2.png

Oei, oei, oei, wat een wedstrijd op de Hoge Kleij. Weer eentje die om meerdere redenen nog lang zal blijven hangen. De weersvoorspellingen waren vooraf dreigend, heel erg heet (boven de 35° voorspeld en zwaar onweer). Dat deed mij besluiten om vooraf – tegen mijn gewoonte in – dit keer toch maar een buggy te bestellen. Daarmee kon ik me 1) tegen de hitte beschermen, of 2) tegen de regen en de bliksem. Gelukkig bleek de buggy helemaal voor niets, het was de hele dag schitterend weer.

Ik zat in de flight met Rein, Tonny en Kees, een illuster gezelschap. Wat hebben die arme stakkers af moeten zien, wat was het heet. Heel af en toe heb ik ze even in de schaduw van mijn karretje laten staan, maar natuurlijk niet te lang, de wedstrijd moest doorgaan. Het is altijd mooi op de Hoge Kleij, een goed onderhouden baan. Niet heel spannend en/of te moeilijk, dus de scores zouden best hoog uit kunnen pakken vandaag. Peter van Essen was wedstrijdcommissaris, naar verluidt zat hij al om 06:30 klaar op het terras. Voor hem blijkbaar toch te vroeg om helemaal scherp te zijn, maar daarover later meer. Met mijn handicap 26.2 kreeg ik 27 slagen mee, niet veel dacht ik, maar de baan is ook niet echt heel moeilijk. Tonny en ik markte elkaar, waarbij Tonny altijd bij de les gehouden moet worden. Hij ziet een balletje op 220 meter beter neerkomen dan dat hij de score op de kaart kan lezen. De eerste negen gingen lekker bij me, ondanks een streepje op de 1e (ff inkomen natuurlijk) had ik 18 puntjes. 27 Slagen is lekker makkelijk tellen, de eerste 9 stroke index twee slagen, daarna 1. Ook de tweede negen kon ik lekker constant doorlopen (of eigenlijk natuurlijk doorrijden). 2 Parretjes – bij mij goed voor in totaal 8 punten (!) – veegde de 2 strepen weer weg. Mijn eindscore kwam uit op 37 punten. Tonny had niet helemaal zijn dag, met name zijn drives lieten hem in de steek. Bij Kees gaat het eigenlijk altijd wel goed, scoorde toch weer lekker en kwam uit op een puntje of 32. En wat Rein aan het doen was wist eigenlijk niemand. We vermoeden dat hij echt heel bang was voor het naderende onweer, want hij maakte steeds zulke gekke bewegingen!

Bij de prijsuitreiking had Peter van Essen de hoofdrol. Peter had zelf een gelijk aantal punten, hij kwam ook uit op 37 en had daarmee samen met mij de beste score. Door mijn beide pars op de tweede negen was mijn score daar beter en eindigde ik dus reglementair als eerste. De wedstrijdleiding kwam bij controle van de kaart van Peter erachter dat hij een fout had gemaakt op zijn kaart. Het bleek een heel technisch verhaal dat niemand snapte, maar de conclusie was dat hij niet verantwoordelijk was voor de fout en het maakte ook niet uit voor zijn eindscore. Het bestuur heeft overwogen om hem direct nog voor het diner weg te sturen en ook te royeren als lid van de YGGC, maar na rijp beraad is er toch besloten hiervan af te zien en zijn resultaat gewoon te laten staan. Daarmee werd hij dus tweede. Ik kreeg vervolgens het schitterende horloge van Koster Diamonds overhandigd, waarvoor veel dank aan Ronald.

Tijdens het gezellige eten vertelde ik van mijn 27 slagen bij een handicap van 26.2, waarbij toen pas bleek dat iedereen er ongeveer 5 slagen bij kreeg. Mark Hunneman hoorde dit en besloot mijn kaart er maar even bij te pakken. Wat bleek, Peter van Essen had ’s ochtends een verkeerd aantal slagen op mijn kaart gezet, dat hadden er een stuk of 32 moeten zijn. Na veel rekenwerk kwam mijn puntenaantal vervolgens op 41 uit. Ik heb nog voorgesteld om maar gewoon de 37 laten staan, helaas kreeg ik dit er niet door bij de aanwezige bestuursleden. Voor het eindresultaat maakte het niet uit, maar het visje en de rosé smaakte natuurlijk toch net iets lekkerder.

We hebben bij een opkomend onweer heel gezellig buiten zitten eten, het was daarmee zoals altijd weer een topdag geworden. En Peter, dank voor je werk als wedstrijdcommissaris, 5 slagjes meer of minder, voor mij maakt dat niets uit!

Hans de Wijs

Hun.png

De Wijs blijft koel als ijs tijdens warmste dag van het jaar en wint het door Kenneth ontworpen lijstje van de Hoge Kleij met 41 punten. Om zijn pols prijkt nu het sporthorloge van costerdiamonds.com. Van Essen op plek twee, die ook de Longest sloeg, tippelt voortaan op de sokken van geijselkroon.nl en gaf het bordje van samasebo.nl door aan Mooij, ( afhalen mag tegenwoordig ook! ) Stef sloeg de Neary en slurpt voor zijn ontbijt een mooie tuyyo.com. Het was een zeer warme dag, gelukkig bleven de leden droog tot het natje op het terras.

Hun2.png

Hun3.png

UITSLAG

1 Hans de Wijs 41 

2 Peter van Essen 37 

3 Wilfred Mooij 35 

4 Edwin Ludwig 35 

5 Hans van der Putten 35 

6 Michel de Jongh 34 

7 Raymond Deenstra 34 

8 Ron van Doesburg 32 

9 E.P. Knüpfer 32 

10 Cees Thomas 32 

11 Wouter de Haan 32 

12 Erik Smith 31 

13 Mark Hünneman 29 

14 Stef Key 29 

15 Jan Sandberg 28 

16 Bart Hulsman 28 

17 Willem Vos 28 

18 Rein Akkerman 15 

19 Guido Dukker 26 

20 Tonnie van Leeuwen 23 

21 Bas ten Holter 23 

22 Peter Smit 21 

23 Antoni Janssen 17