Plts Naam speler Totaal + + + 1 Nick van Rossum 77,87 + + + 2 Michel de Jongh 57,79 + + + 3 Nick den Ouden 47,23 + + + 4 Raymond Deenstra 33,24 + + + 5 Cees Thomas 30,04 + + + 6 Sebo Woldringh 30,03 + + + 7 Willem Vos 28,15 + + + 8 Marcel Mouritz 26,63 + + + 9 Rein Akkerman 25,54 + + + 10 Jouke Brouwer 24,77 + + +

 

VAN ROSSUM RULES!

Een dag uit het leven van...

"Huh...? Wat gebeurt er nu? Is het weer zover? De golftas schudt en staat stil. De rits van het zijvak gaat open, het handschoentje wordt er uitgehaald. Het etui waar ik zo rustig in lig wordt opgetild. Ook hier gaat het ritsje open. Een hand gaat behoedzaam door het etui. Welke marker gaat hij pakken? De marker-Nike of die grote: Falcon's Fire, die er sinds het rondje golf in Orlando bijgekomen is.

Het wordt marker-Nike. Nu zijn de potloodjes aan de beurt. Ik hoop dat ik ook weer eens mag schrijven. We zijn met zijn viertjes, allemaal van een andere baan. 'Monterei', blauw met gummetje, 'Key West', ook blauw, maar zonder gummetje. Die maakt weinig kans. Of toch weer 'Remmington'? Nee hoor, ik ben het. Jaaaa, hij kiest voor mij. Fijn, eindelijk weer aan de slag. Ik lig in zijn hand, naast marker-Nike. Er komt nog een lange tee bij. Het is 'kroontje'. 'Kroontje' is van plastic, gaat nooit stuk, is zijn favoriet. Daar is ook 'Tralee', de mooie bronzen pitchfork. Moet zich altijd wassen na een rondje golf. Doet het zware en vieze werk.

We verdwijnen gevieren in de rechterbroekzak. Hé, een korte blauwe broek, nieuw. Geen geel, oranje of lichtgroen dit keer. De flauwe grappen ("Dat moet een goede verkoper geweest zijn", "Was je je blindengeleidehond vergeten bij de aanschaf?") zullen toch geen invloed op hem gehad hebben? Ik denk het niet, waarschijnlijk is het vanwege de warmte en staat deze hem gewoon goed.

Het weer is inderdaad prima, de zon schijnt een beetje, het is warm. De handen worden geschud. Leuke flight zo te horen. Ze lachen veel. De kaarten worden uitgewisseld. Nu is het mijn beurt, ik mag aan het werk. De kaart is van Anton, lees ik. Eerst moeten de handicap-streepjes op de stroke-index gezet worden. Zó, dat zijn er veel, na achtentwintig streepjes mag ik weer even rusten in de broekzak.

Ah, daar is de speelbal van vandaag. Een Titleist Tour S met zijn eigen logo erop: Nivaro. Goed herkenbaar. Wel lijken ze allemaal op elkaar, behalve dan dat nummertje wat er op staat. Deze keer is het een ‘2‘. Altijd moeilijk om echt een band met de speelbal op te bouwen. Dat zijn echte passanten. Ik maak niet vaak mee dat ze na een hele ronde terugkeren. Soms moet ik wel twee of drie keer kennismaken met een familielid. Voor het gemak noem ik ze allemaal maar ‘Bal’.

We gaan van start. Hij mag beginnen. Als hij aan de beurt is, is het altijd hetzelfde gevoel. In de backswing krijgen we, in de broekzak, wat ruimte met zijn vieren. Als de slag volgt dan worden we op elkaar geperst, waarna weer de ontspanning volgt. Het is een vast ritueel, altijd één oefenswing en dan de echte swing.

Tijdens de ronde keuvelen we met zijn viertjes wat af. Ieder heeft zijn taak en probeert die zo goed als mogelijk uit te voeren. We willen allemaal dat hij goed scoort. Marker-Nike probeert op de green altijd een beetje naar voren te schuiven zodat de put wat korter wordt. 'Kroontje' staat altijd stokstijf zodat de bal zo stil als mogelijk ligt. Ik heb veel bewondering voor hem, ik zou bukken als zo'n club met grote snelheid op mij af zou komen. 'Tralee' is de tovenaar van de greens. Hij repareert de pitchmarks. Hij probeert het gras er altijd uit te laten zien alsof er nooit een bal geland was. Mijn rol is het opschrijven van de scores. Soms probeer ik een lagere score te noteren, maar dat mag niet. "Dat wordt toch altijd gecontroleerd door mijn medespeler", zegt hij dan.

Als hij par maakt, moet ik een rondje om de score zetten. Bij een birdie is het een vierkantje. Bij een eagle een driehoekje. Zelf heb ik die nog nooit hoeven zetten. Van overlevering heb ik vernomen dat dit ook pas 4 keer gebeurd is.

Het gaat goed. Na een moeizaam begin (3 puntjes over de eerste 3 holes) uiteindelijk na 9 holes een 20 als tussentotaal. Dat was trouwens nog best lastig om te leren, het uitrekenen van die Stablefordscore. Nu ben ik er wel ervaren in. Het is alleen lastig dat de handicap per baan nog wel eens wijzigt. Voor Anton noteer ik 9 Stablefordpunten. Die loopt nog niet zo lekker. Die Adri ook niet. Ik hoor dat hij pas 11 punten heeft.

Tjongejonge, het gaat lekker. We zijn net hole 12 gepasseerd. De laatste negen holes slechts één boven par (25 punten op 9 holes). Hmmm, ik hoor wat gemopper. Het zal toch niet mis gaan? Marker-Nike komt weer de broekzak in: "Lastig putje van 3 meter om nog 1 stablefordpuntje te krijgen". Ik word weer uit de zak gehaald. Het is een 5, gelukkig toch nog 1 puntje op deze hole. Het moeilijke deel van The International komt nu. Bijna allemaal holes waar hij een slag extra krijgt. Een prachtige score behoort tot de mogelijkheden.

Die Antoon heeft zijn spel fors verbeterd. Hij krijgt continu complimentjes over zijn afslag. Ik merk dat Adri inmiddels ook op gang gekomen is. De puntjes komen nu ook bij hem lekker binnen.

Het is zo warm dat de scorekaart steeds natter wordt. Het papier wordt ruller. Mijn carbonpuntje krijgt het steeds moeilijker om de scores duidelijk op de kaart te krijgen.

Hé, ‘Bal’ is weer bij ons. Hij ziet er blij uit. Op de zestiende hole heeft ie extra zijn best gedaan. Corrigeerde wat foutjes in de swing met de houten-3 waardoor de bal de fairway doormidden kliefde en rolde hij op een klein polletje zodat de ijzer-9 er heerlijk onder kon komen. Op anderhalve meter van de hole ging hij plots stilliggen. Bij het putten deed hij net of de bobbeltjes in de green niet bestonden, de put ging er in één rechte lijn in: een birdie. Een drie (met vierkantje) en 4 Stablefortpuntjes mocht ik noteren. Toen ik terug de boekzak in ging gaf Bal gaf mij een knipoog en een high-five. We waren tenslotte al 13 holes samen. Dat gebeurt niet vaak.

We zijn klaar. Ik mag de krabbeltjes nog zetten. Hij is uitgekomen op 38 punten. Pfffoe, dat aantal haalt hij niet veel. Dat toch een mooie plaats op kunnen leveren. Ik zal het niet meer meemaken. De hand komt weer in de broekzak. Tralee, marker-Nike, 'Kroontje' en ik gaan weer het etuitje in. De rits gaat dicht. 

Ik hoop dat ik volgende week op ‘De Pan’ weer een rondje mag schrijven. Hij zal toch wel gezien hebben dat ik een grote bijdrage aan zijn score heb geleverd...?"

Nick van Rossum.

HHH.png

Nick van Rossum rules met 38 punten en hangt het International lijstje aan zijn muur. Daarnaast krijgt hij een shirt van Olde & Hoff. Tweede plek werd ingenomen door Edwin Ludwig, samasebo.nl gaat dus lekker voor hem koken. De derde plek was voor Hans de Wit, hij is volgens www.otua.nl een held en kreeg nieuwe sokken! De Longest werd met één metertje van Willem Ossenkoppele weggekaapt door Dennis den Hartog. En de Neary was van Hans de Wit die zijn eigen flesje tuyyo.com aan pechvogel Brian van Gelder schonk. Het bleef nog lang warm en heeeel gezellig op The International.

Int.png

Dennis.png

Clubhuis.png

Baan.png

Longest-D.png

Uitreiking.png

Hot.png

 

Eten.png

UITSLAG

1)Nick van Rossum 38

2)Edwin Ludwig 32

3)Hans de Wit 32

4)Raymond Deenstra 31

5)Tonny van Leeuwen 31

6)Hans de Wijs 31

7)Hans vd Putten 29

8)Herman Drenkelford 29

9(Dennis den Hartog 28

10)Rein Akkerman  27

11)Kenneth Kirschner 27

12)Willem Ossenkoppele 27

13)Feddo Kuiper 26

14)Willem Vos 26

15)Brian van Gelder 26

16)Eric Smith 23

17)Peter van Essen 23

18)Antoni Janssen 22

19)Adrie Ruesink 20

20)Jack van Gelder 20

21)Marcel Mouritz 19

22)Stef Key 19